Wie durft?
NRC zaterdag 9 september 2006, voorpagina-nieuws:
De crisistoon is uit het integratiedebat.
Drie jaar geleden was integratie van allochtonen een belangrijk verkiezingsthema. Nu hebben de partijen het er veel minder over. 'Je moet het woord Islam met een lampje zoeken'
(....) Mensen zijn de polarisatie moe, denkt socioloog Dick Pels, "ze willen niet steeds weer horen hoeveel cultuurverschillen er zijn tussen allochtonen en autochtonen" (...)
(...)."De temperatuur van de discussie is anders", zegt Kamerlid Mirjam Sterk (CDA). Kamerlid Jeroen dijsselbloem (PVDA): "We moeten een omslag maken van de eindeloze wij/zij-debatten op de opiniepagina's naar praktische oplossingen." Onder druk van de verkiezingen, zegt socioloog Pels, zie je opeens in verkiezingsprogramma's en in het optreden van polititici een reactie op "een klimaatverandering" die zich de afgelopen anderhalf jaar heeft voltrokken. Een mengsel van vermoeidheid, tevredenheid en consensus, denkt Pels.(...)
Onze kamerleden gaan er schijnbaar nog steeds van uit dat we een ongeschonden democratie hebben, in dat geval zouden ze, in het boven geschrevene, gelijk hebben, maar we leven in een gehavende democratie, met de komst van de Islam naar onze landen is, of we het leuk vinden of niet, het een en ander (negatief) veranderd.
Men gebruikt voorzichtigheidshalve het woord 'allochtoon' inplaats van 'Islam'. Lees je in de krant, of hoor je politici 'allochtoon' zeggen dan moet je het volgens mij interpreteren als 'Islam'.
Vele schrijvers, opiniemakers, media (televisie, week en dagbladen) en ook politici willen of durven hun mening niet meer te geven over de 'binnengeslopen' Islam. Het is genoegzaam bekend dat een aantal schrijvers en politici onder bescherming staan voor hun mening en gevoelens over deze godsdienst. Denk eens aan die cartoonrellen, niet eens zolang geleden, wie durft ze nog te maken/publiceren? Wie durft nog zijn mening of kritiek, die ingaat tegen de waarden en normen van de Islam, te uiten?
Er is een sterk vermoeden dat er honderden, misschien wel duizenden, moslims rondlopen die je graag overhoop steken als het ze niet bevalt wat je te berde brengt. De woordvoerders van diverse moslimorganisaties beseffen dat drommels goed, in overleg, debatten, discussies etc. kunnen zij vrijuit praten, de tegenpartij is min of meer gemuilkorft, 'voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast'.
Hier is sprake van angst, geen vermoeidheid, concensus of tevredenheid! Wie wil zijn verdere leven met bodygards omringd worden? Hoe je het wendt of keert, het is een aantasting van onze democratie, met de vrijheid van meningsuiting is het gedaan!
(13 september 2006)